ఈ సంశయము వారింపవే

 మునిపల్లె సుబ్రహ్మణ్య కవి విరచిత అధ్యాత్మ రామాయణ కీర్తనలలో ఇది రెండవది. పార్వతీదేవి పరమశివుని అడిగే ప్రశ్నల రూపంలో ఈ కీర్తన సాగుతుంది. రామతత్త్వాన్ని గురించి పార్వతీదేవి తనకున్న సందేహాలను ఇక్కడ వ్యక్తపరుస్తోంది.

---

మునిపల్లె సుబ్రహ్మణ్య కవి - అధ్యాత్మ రామాయణ కీర్తన (బాలకాండము - 02)

పల్లవి:

ఈ సంశయము వారింపవే పరమేశ నన్ను మన్నింపవే

• తాత్పర్యం: ఓ పరమేశ్వరా! నా మనసులో ఉన్న ఈ సందేహాన్ని తొలగించు. (తెలియక అడుగుతున్నానని) నన్ను క్షమించు.

అనుపల్లవి:

శ్రీసదాశివ ప్రశ్న జేసెద వివరింపు వాసుదేవ తత్త్వము మహత్త్వము

భాసమానవిలాస నేనిదె నీ సత్కృపావలోకనమున

నీ సమయమున దెలియవలసినదే సమస్తమిదే ప్రశస్తము

• తాత్పర్యం: ఓ సదాశివా! ప్రకాశవంతమైన లీలలు గలవాడా! నీ కృపాకటాక్షంతో ఈ శుభ సమయంలో నేను ఆ వాసుదేవుని (శ్రీరాముని) తత్త్వాన్ని, ఆయన గొప్పతనాన్ని గురించి నిన్ను అడుగుతున్నాను. నాకు తెలియవలసిన పరమ శ్రేష్ఠమైన విషయమిదే, దీనిని వివరించుము.

---

చరణములు:

1. జ్ఞానవిజ్ఞాన నిశ్చల భక్తివైరాగ్యానందములకు నిధానమైన విన్న

శ్రీనిలయమై వెన్నవలె మృదువై యసమానమై నుతిగన్న మార్గము మిన్న-

యైన బహుగోప్యతరమైన యనూనముగ సెలవిమ్ము చంచల-

లే నితంబినులనకు నే నీదాన దానవవైరి మ్రొక్కెద

• తాత్పర్యం: జ్ఞానము, విజ్ఞానము, స్థిరమైన భక్తి, వైరాగ్యము మరియు ఆనందాలకు మూలమైనది, వెన్నలాగా మృదువైనది, లోక ప్రసిద్ధమైనది అయిన ఆ రామతత్త్వ మార్గాన్ని నాకు బోధించు. ఇది చాలా రహస్యమైనదైనా, గొప్పదైన దీనిని నాకు వివరించు. "స్త్రీలకు చంచల బుద్ధి ఉంటుంది కదా, వీరికి ఇలాంటి పరమార్థం అర్థమవుతుందా?" అని నన్ను తక్కువ చేయవద్దు. నేను నీ దానను (నీ అర్ధాంగిని). రాక్షస సంహారివైన నీకు నమస్కరిస్తున్నాను.

2. వారిజాక్ష జగదాధారమూర్తియైన శ్రీరామునియందు సారసద్భక్తి

కారూఢమై ముక్తికారణమై యలరారు నొక్క యుక్తి నాదిశక్తి

మీరరసి ధీరరసికాళికి సారకళలూరఁ బలుకుము భవ-

నీరధికి తారకము భక్తిమీఱ సుజనులు వేఱె లేరని

• తాత్పర్యం: పద్మ నేత్రుడు, జగత్తుకు ఆధారుడైన శ్రీరామునిపై కలిగే నిశ్చలమైన భక్తి, మోక్షానికి కారణమవుతుంది. ఆ భక్తి అనే ఉపాయాన్ని (యుక్తిని), సంసార సాగరాన్ని దాటించే తారక మంత్రాన్ని ధీరులకు, రసికులకు అర్థమయ్యేలా వివరించుము. భక్తులను మించిన సుజనులు లోకంలో ఎవరూ లేరు కదా!

3. దేవ శ్రీరాముని దేవదేవుగా షడ్భావాతీతునిఁగా సుధీవరులెల్ల

భావము రంజిల్లఁ బల్కుదు రతని భావింతు రదియెల్లఁ గల్లగాదె

గావునను శ్రీవిభుఁడు ముక్తికి కేవలము తావలమటైనను

శ్రీవెలయు భూవలయమున తనుభావుఁడై జీవుఁడైనదేమి

• తాత్పర్యం: స్వామీ! పండితులందరూ శ్రీరాముని దేవదేవుడని, పుట్టుక-పెరుగుదల-చావు వంటి ఆరు వికారాలకు (షడ్భావాలు) అతీతుడని కొలుస్తారు. ఒకవేళ ఆ విష్ణుమూర్తి ముక్తికి ఆధారమైన పరమాత్ముడే అయితే, భూమి మీద ఒక సామాన్య మనిషిలా (జీవుడిలా) జన్మించి కష్టసుఖాలు అనుభవించడం ఏమిటి? (ఇది నా సందేహం).

4. మాయావృతుఁడై రామస్వామి సన్ముక్తిదాయకునిగను తను దాఁ దెలియలేఁడు

వేయేల నతఁడు జూడు ఆత్మను తత్త్వవేత్తలకే నేఁడు దెలిపినాఁడు

మాయకుఁడటందు రొకకొందఱదే యథార్థము సేయ సుజన-

ధ్యేయుఁ డెటులగు నైన జానకి కాయెడలఁ దానడల నేటికి

• తాత్పర్యం: రామచంద్రుడు మాయలో చిక్కుకున్నాడా? ముక్తిని ఇచ్చే శక్తి తనకే ఉందని ఆయన ఎందుకు తెలుసుకోలేకపోతున్నాడు? ఒకవేళ ఆయన మాయావి అయితే, సజ్జనులు ఆయనను ఎందుకు ధ్యానిస్తారు? అసలు ఆయన దేవుడే అయితే, సీతాదేవి అపహరణకు గురైనప్పుడు ఒక సామాన్యుడిలా ఎందుకు అంతగా దుఃఖించాడు?

5. ఈ వాక్యముల కర్థమీవుగా కితరులు భావించి పలుక నేర్పరులెవరు లేరు

దేవుఁడవై చెలువుమీఱు నిన్ను జేరు ధీరాత్ములు గోరు కోర్కెలీడేరు

ఈ వసుధ శేషశైలాధిపుఁడై వెలుఁగు రాఘవు చరితము సు-

ధావర్షమై చెవులపండువు గావించు సేవించు జనులకు

• తాత్పర్యం: ఓ పరమేశ్వరా! ఈ గూఢమైన ప్రశ్నలకు సమాధానం చెప్పగలవారు నీకంటే వేరెవరూ లేరు. నిన్ను ఆశ్రయించిన ధీరుల కోర్కెలు నెరవేరుతాయి. ఈ భూమి మీద శేషశైలాధిపతి (వెంకటేశ్వరుడు) గా వెలసిన ఆ రాఘవుని చరిత్ర అమృత వర్షం లాంటిది. దానిని వినడం భక్తులకు చెవుల పండుగ. నా సందేహం తీర్చి ఆ కథను వినిపించుము.

---

విశేషాలు:

1. అధ్యాత్మ రామాయణ విశిష్టత: వాల్మీకి రామాయణంలో రాముడు 'నరుడు' (మర్యాదా పురుషోత్తముడు) గా కనిపిస్తే, అధ్యాత్మ రామాయణంలో సాక్షాత్తు 'నారాయణుడు' గా కనిపిస్తాడు. అందుకే పార్వతీదేవి ఆయన దైవత్వానికి, మానుష లీలలకు మధ్య ఉన్న వైరుధ్యాన్ని ప్రశ్నిస్తోంది.

2. హరిహర భేదం: శివుడు రాముని గురించి చెప్పడం ద్వారా శివ-కేశవుల మధ్య భేదం లేదని కవి నిరూపించారు.

3. ముద్ర: చివరి చరణంలో 'శేషశైలాధిపుడు' అని పేర్కొనడం ద్వారా కవి తన ఇష్టదైవాన్ని స్మరించారు.